Rozbudowa aplikacji

Przeszłyśmy już wszystkie kroki niezbędne do uruchomienia naszej strony: wiemy, jak opisać nasze modele, widoki, adresy URL i szablony. Umiemy również sprawić, aby nasza strona wyglądała ładniej.

Czas na odrobinę praktyki!

Pierwszą rzeczą, której nasz blog potrzebuje, to strona wyświetlająca pojedynczy wpis, nieprawdaż?

Mamy już model Post, więc nie musimy już dodawać niczego do models.py.

Tworzenie szablonu odnośnika do detali wpisu na blogu

Zaczniemy od dodania linku wewnątrz pliku blog/templates/blog/post_list.html. Otwórz go w edytorze kodu. Do tej pory plik powinien wyglądać tak:

blog/templates/blog/post_list.html

{% extends 'blog/base.html' %}

{% block content %}
    {% for post in posts %}
        <div class="post">
            <div class="date">
                {{ post.published_date }}
            </div>
            <h1><a href="">{{ post.title }}</a></h1>
            <p>{{ post.text|linebreaksbr }}</p>
        </div>
    {% endfor %}
{% endblock %}

Chcemy, aby tytuł wpisu był linkiem prowadzącym do strony ze szczegółami wpisu. Zmieńmy <h1><a href="">{{ post.title }}</a></h1>, aby zawierał link do strony szczegółów wpisu:

blog/templates/blog/post_list.html

<h1><a href="{% url 'post_detail' pk=post.pk %}">{{ post.title }}</a></h1>

Czas wyjaśnić, co oznacza tajemnicze {% url 'post_detail' pk=post.pk %}. Jak można podejrzewać, zapis {% %} oznacza, że używamy tagów szablonu Django. Tym razem używamy takiego, który generuje dla nas adres URL!

Fragment post_detail oznacza, że Django będzie oczekiwał URL w blog/urls.py o nazwie name=post_detail

A co z pk=post.pk? pk jest skrótem od primary key (ang. klucz podstawowy), który jest unikalną nazwą dla każdego rekordu bazy danych. Ponieważ nie ustaliłyśmy, czym jest klucz podstawowy w naszym modelu Post, Django stworzyło taki klucz dla nas (standardowo jest to liczba, która rośnie o jeden przy każdym kolejnym rekordzie, np. 1, 2, 3) i dodało go jako pole pod nazwą pk do każdego naszego posta. Możemy dostać się do klucza podstawowego przez wpisanie post.pk, tak samo jak otrzymujemy dostęp do innych pól (title, author, itd.) w naszym obiekcie Post!

Teraz, gdy wejdziemy na adres http://127.0.0.1:8000/, ujrzymy błąd (co było do przewidzenia, bo nie mamy jeszcze ustawionego adresu URL ani widoku view dla post_detail). Będzie to wyglądać tak:

Błąd NoReverseMatch

Utwórzmy URL dla poszczególnego wpisu

Dodajmy adres URL w pliku urls.py dla naszego widoku (ang.view) post_detail!

Chcemy, aby nasz wpis i wszystkie informacje o nim, były widoczne pod tym adresem URL: http://127.0.0.1:8000/post/1/

W pliku blog/urls.py stwórzmy adres URL wskazujący na widok o nazwie post_detail, który wyświetli nam cały wpis. Otwórz plik blog/urls.py w edytorze i dodaj wiersz: path('post/<int:pk>)/', views.post_detail, name='post_detail'), tak, żeby otrzymać:

blog/urls.py

from django.urls import path
from . import views

urlpatterns = [
    path('', views.post_list, name='post_list'),
    path('post/<int:pk>/', views.post_detail, name='post_detail'),
]

Część post/<int:pk>/ określa wzorzec URL - wytłumaczymy Tobie, co to jest:

  • post/ oznacza, że adres URL powinien zaczynać się od słowa post, po którym nastąpi /. Jak na razie idzie dobrze.
  • <int:pk> - ta część jest trudniejsza. Oznacza ona, że Django spodziewa się liczby całkowitej i przekaże jej wartość do widoku jako zmienną pk.
  • / - i znów potrzebujemy /, zanim zakończymy wzorzec URL.

To oznacza, że gdy wpiszesz w przeglądarce adres http://127.0.0.1:8000/post/5/, Django zrozumie, że potrzebujesz widoku zwanego post_detail i przekaże informację, że pk jest równe 5 temu widokowi.

OK, dodałyśmy nowy wzorzec URL do blog/urls.py! Odświeżmy stronę: http://127.0.0.1:8000/ Boom! Serwer znów przestał działać. Spójrz w konsolę - jak oczekiwałyśmy, zdarzył się tam kolejny błąd!

AttributeError

Pamiętasz, jaki jest następny krok? Dodanie widoku!

Dodajmy widok dla poszczególnego wpisu

Tym razem nasz widok otrzymuje dodatkowy parametr pk. Nasz widok musi go "złapać", zgadza się? A więc zdefiniujmy funkcję tak: def post_detail(request, pk):. Zwróć uwagę, że musimy użyć dokładnie tej samej nazwy jak ta, której użyłyśmy w urls (pk). Pominięcie tej zmiennej jest niepoprawne i spowoduje błąd!

Teraz chcemy wyświetlić jeden i tylko jeden wpis na blogu. Aby to zrobić, możemy użyć querysetów w następujący sposób:

blog/views.py

Post.objects.get(pk=pk)

Ale ten kod ma problem. Jeśli nie istnieje żaden wpis (Post) z podanym kluczem podstawowym (pk), to otrzymamy przepaskudny błąd!

Błąd DoesNotExist

Tak nie może być! Ale Django ma dla nas coś, co rozwiąże ten problem za nas: get_object_or_404. W sytuacji, gdy nie istnieje żaden wpis (Post) z przekazaną wartością pk, wyświetli znacznie przyjemniejszą stronę zwaną Page Not Found 404 albo stroną błędu 404 - informującą, że dana strona nie została znaleziona.

Nie znaleziono strony

Dobra wiadomość - możesz stworzyć własną stronę błędu 404 (Page not found) i upiększyć ją tak, jak tylko Ci się podoba. Ale teraz nie jest to super ważne, więc na razie pominiemy ten temat.

OK, czas dodać nasz widok do naszego pliku views.py!

W blog/urls.py stworzyłyśmy regułę URL, którą nazwałyśmy post_detail i która odnosi się do widoku views.post_detail. Oznacza to że Django będzie oczekiwało funkcji widoku o nazwie post_detail w pliku blog/views.py.

Otwórzmy blog/views.py w edytorze kodu i dodajmy poniższy kod zaraz obok pozostałych wierszy from:

blog/views.py

from django.shortcuts import render, get_object_or_404

Oraz na końcu tego pliku dodać nasz widok:

blog/views.py

def post_detail(request, pk):
    post = get_object_or_404(Post, pk=pk)
    return render(request, 'blog/post_detail.html', {'post': post})

Tak, to czas na odświeżenie strony: http://127.0.0.1:8000/

Widok listy wpisów

Działa! Ale co się stanie, gdy klikniesz na link w tytule wpisu?

Błąd TemplateDoesNotExist

O nie! Kolejny błąd! Ale wiemy już, jak sobie z nim poradzić, prawda? Musimy dodać szablon!

Stwórzmy szablon dla poszczególnego wpisu

Stwórzmy teraz plik o nazwie post_detail.html w folderze blog/templates/blog i otwórzmy go w edytorze.

Będzie to wyglądać tak:

blog/templates/blog/post_detail.html

{% extends 'blog/base.html' %}

{% block content %}
    <div class="post">
        {% if post.published_date %}
            <div class="date">
                {{ post.published_date }}
            </div>
        {% endif %}
        <h1>{{ post.title }}</h1>
        <p>{{ post.text|linebreaksbr }}</p>
    </div>
{% endblock %}

Po raz kolejny rozszerzamy base.html. W bloku content chcemy wyświetlić datę opublikowania wpisu (o ile istnieje), tytuł oraz treść. Ale powinnyśmy omówić kilka ważnych rzeczy, prawda?

{% if ... %} ... {% endif %} jest tagiem szablonu, którego możemy użyć, gdy chcemy coś sprawdzić. (Pamiętasz if ... else .. z rozdziału Wprowadzenie do Pythona?) W tym wypadku chcemy sprawdzić czy published_date posta nie jest pusta.

OK, możemy teraz odświeżyć naszą stronę i sprawdzić, czy TemplateDoesNotExist już zniknął.

Strona ze szczegółami wpisu

Hura! Działa!

Czas na wdrożenie!

Dobrze byłoby sprawdzić, czy Twoja strona dalej będzie dobrze działać na PythonAnywhere, prawda? Spróbuj ją ponownie wdrożyć.

command-line

$ git status
$ git add --all .
$ git status
$ git commit -m "Added view and template for detailed blog post as well as CSS for the site."
$ git push

Następnie w konsoli PythonAnywhere Bash console:

command-line

$ cd ~/<your-pythonanywhere-username>.pythonanywhere.com
$ git pull
[...]

(Pamiętaj, aby zastąpić <your-pythonanywhere-username> aktualną nazwą użytkownika PythonAnywhere, bez ostrych nawiasów).

Aktualizacja plików statycznych na serwerze

Serwery takie jak PythonAnywhere lubią traktować "pliki statyczne" (takie jak pliki CSS) inaczej niż pliki Pythona, ponieważ dzięki temu mogą one je optymalizować, dzięki czemu strona ładuje się szybciej. W wyniku tego, ilekroć wprowadzamy zmiany do naszych plików CSS, musimy uruchomić dodatkowe polecenie na serwerze, by wiedział o konieczności ich aktualizacji. Komenda nazywa się collectstatic.

Zacznij od aktywacji swojego virtualenva, jeżeli nie jest on jeszcze aktywny (PythonAnywhere używa polecenia workon w celu aktywacji, dokładnie tak jak komenda source myenv/bin/activate, której używasz na swoim komputerze):

command-line

$ workon <your-pythonanywhere-username>.pythonanywhere.com
(ola.pythonanywhere.com)$ python manage.py collectstatic
[...]

Komenda manage.py collectstatic jest trochę podobna do manage.py migrate. Wcześniej dokonałyśmy jakichś zmian w naszym kodzie, a teraz informujemy Django, by zastosował te zmiany, albo w kolekcji plików statycznych na serwerze albo w bazie danych.

W każdym razie, jesteśmy już gotowe do przejścia na stronę "Web" (klikając w menu umieszczonym w prawym górnym rogu). Następnie kliknij Reload i spójrz na stronę https://yourname.pythonanywhere.com aby zobaczyć rezultat.

I to już wszystko! Gratulacje :)

results matching ""

    No results matching ""